بالانس خط، اجزای کار را بین ایستگاهها تقسیم می‌کند تا بار هرکدام در زمان تاکت جا شود. حداقل نظری اپراتور برابر کل زمان کار تقسیم بر تاکت و گردکردن رو به بالاست. برای ۳٫۵ دقیقه کار و تاکت ۱٫۷۵ دقیقه، حساب دو نفر می‌دهد. اما هیچ تقسیم این پنج کارِ غیرقابل‌تقسیم، هر دو نفر را زیر تاکت نگه نمی‌دارد؛ سه نفر لازم‌اند. بار صددرصدی جایی برای نوسان، بازیابی و کنترل کیفیت نمی‌گذارد.
مثال پنج جزء کار با تاکت مشخص
دلیل اجرا نشدن حداقل نظری
لزوم حاشیه برای جریان قابل اتکا
با تاکت و کل محتوای کار شروع کنید
بالانس خط یعنی پخش‌کردن اجزای کار بین ایستگاه یا اپراتور، طوری که زمان لازم از تاکت بیشتر نشود. دو عدد چارچوب را می‌سازند: تاکت و کل محتوای کار محصول.
برای محاسبه تاکت و تفاوت با چرخه و زمان عبور، راهنمای سه زمان را ببینید.
W کل زمان کار یک واحد، T زمان تاکت و N حداقل نظری تعداد اپراتور است. هر دو زمان باید واحد یکسان داشته باشند. ceil یعنی گردکردن رو به بالا. این حد پایین است، نه برنامه اجرایی.
مثال: ۲۴۰ واحد در شیفت
تقاضا ۲۴۰ واحد در شیفت و زمان در دسترس ۴۲۰ دقیقه است؛ تاکت برابر 420 ÷ 240 = 1.75 دقیقه به‌ازای واحد می‌شود. پنج کار داریم: A = 0.8، B = 0.5، C = 0.9، D = 0.6 و E = 0.7 دقیقه. جمع کار ۳٫۵ دقیقه است.
حداقل نظری برابر 3.5 ÷ 1.75 = 2 اپراتور است. این عدد کم به نظر می‌رسد، اما در این مثال قابل اجرا نیست.
| جزء کار | زمان (دقیقه) | جمع تا این مرحله (دقیقه) |
|---|---|---|
| A | 0.8 | 0.8 |
| B | 0.5 | 1.3 |
| C | 0.9 | 2.2 |
| D | 0.6 | 2.8 |
| E | 0.7 | 3.5 |
چرا دو نفر کافی نیستند؟
با دو نفر، هرکدام باید دقیقاً ۱٫۷۵ دقیقه بار بگیرند تا زیر تاکت بمانند. هیچ ترکیب این کارها جمع ۱٫۷۵ ندارد. نزدیک‌ترین تقسیم، A + C = 1.7 و B + D + E = 1.8 است؛ یک نفر ۰٫۰۵ دقیقه بالاتر از تاکت می‌رود. اگر ترتیب A تا E هم الزامی باشد، نفر اول فقط A و B را می‌گیرد و ۲٫۲ دقیقه برای نفر دوم می‌ماند.
ایستگاه با چرخه ۱٫۸ دقیقه، حداکثر 420 ÷ 1.8 یعنی حدود ۲۳۳ واحد کامل در شیفت می‌دهد؛ هفت واحد کمتر از تقاضا. سه نفر با تقسیم A و B، سپس C و D، سپس E، بارهای ۱٫۳، ۱٫۵ و ۰٫۷ دقیقه دارند و از نظر زمان مثال به تاکت می‌رسند.
حساب چه چیزهایی را جا می‌اندازد؟
فرمول نظری، کار را کاملاً تقسیم‌پذیر فرض می‌کند. ایستگاه واقعی محدودیت‌های دیگری هم دارد.
- تقدم: بعضی کارها فقط پس از پایان کار دیگر شروع می‌شوند.
- راهرفتن، بارگذاری و تخلیه به چرخه اپراتور اضافه می‌شوند و به‌سادگی فراموش می‌شوند.
- زمان ماشین: بعضی مراحل تا پایان چرخه تجهیز قابل شروع نیستند.
- ارگونومی و ایمنی: دو کار ممکن است وضعیت بدنی یا ابزار ناسازگار با ایستگاه مشترک بخواهند.
- نوسان: بار صددرصد تاکت، جایی برای چرخه کند یا کنترل کیفیت نمی‌گذارد.
هدف، ستون‌های یکسان نیست
هدف جریان قابل اتکا برای تقاضاست. ایستگاهی دقیقاً در تاکت، حاشیه‌ای برای نوسان عادی، بازیابی توقف کوتاه، آماده‌کردن مواد، وضعیت غیرعادی، خستگی و کنترل کیفیت ندارد. هر چرخه کند می‌تواند خروجی را کم کند.
بالانسی بسازید که در شرایط دشوارِ مورد انتظار هم به تاکت برسد. زمان آزاد ایستگاه سبکتر را برای حفظ جریان، مانند تأمین مواد، کنترل کیفیت و واکنش اولیه به مشکل، برنامه‌ریزی کنید.
- تاکت را حساب کنید
زمان خالص در دسترس و تقاضای واقعی را به کار ببرید.
- کارها را فهرست کنید
هر جزء، همراه راهرفتن و جابه‌جایی، زمان‌سنجی شود.
- تقدم را رعایت کنید
ترتیب لازم اجرای کارها را رسم کنید.
- به ایستگاه تخصیص دهید
بار هر ایستگاه را با حاشیه نوسان، زیر تاکت نگه دارید.
- در محل آزمایش کنید
چرخه واقعی را زمان بگیرید و اصلاح کنید. جابه‌جایی گلوگاه را بررسی کنید.
خطاهای رایج بالانس خط
بسیاری از بالانس‌های ناموفق، ورودی ناقص دارند، نه اشتباه حساب.
- به‌کاربردن چرخه ماشین به‌جای چرخه کامل اپراتور.
- نادیده‌گرفتن راهرفتن، جابه‌جایی و انتظار ماشین.
- بالانس با تاکت قدیمی پس از تغییر تقاضا.
- صاف‌کردن ظاهری نمودار و حذف تمام حاشیه‌ها.
- انتقال کار بدون بررسی تقدم، ارگونومی و کنترل کیفیت.
چک‌لیست عملی
- تاکت را از زمان خالص و تقاضای واقعی حساب کنید.
- هر جزء را با راهرفتن و جابه‌جایی زمان بگیرید.
- پیش از تخصیص، تقدم‌ها را بنویسید.
- نسبت کار کل به تاکت را حد پایین بگیرید.
- بررسی کنید ترکیب واقعی کارها در تعداد نفر محاسبه‌شده جا می‌شود یا نه.
- برای نوسان و بازیابی در هر ایستگاه حاشیه بگذارید.
- کار حفظ جریان را به ایستگاه سبکتر بدهید.
- چرخه را دوباره در محل بسنجید و تغییر گلوگاه را بررسی کنید.
پرسش‌های متداول
پرسش‌های متداول
منابع و مطالعهٔ بیشتر
منابع معتبر استفاده‌شده برای پژوهش و بررسی این راهنما.