پاسخ کوتاه

هیجونکا، مقدار و ترکیب تولید را در یک دوره مشخص هموار می‌کند. از ترکیب تقاضای قابل اتکا شروع کنید، آن را به تعداد ظرف تبدیل کنید و توالی تکرارشونده‌ای بسازید که فرایند بتواند اجرا کند. پیش از آزادسازی برنامه، ظرفیت تولید، تعویض، مواد و نیروی انسانی را بررسی کنید. هموارسازی می‌تواند نوسان نیاز در بالادست را کم کند، اما نوسان تقاضای مشتری را حذف نمی‌کند و تولید موجودی ناخواسته را توجیه نمی‌کند. سیاست تأمین مجدد را مشخص کنید و با تغییر فرض‌ها، الگو را بازبینی کنید.

نکته‌های کلیدی

ترکیب محصول را به توالی تکرارشونده قابل بررسی تبدیل کنید.

پیش از تعهد به برنامه، زمان عملیات و تعویض را حساب کنید.

تشخیص دهید چه زمانی تولید تکرارشونده قاعده مناسبی برای آزادسازی نیست.

ترکیب واقعی را در دوره‌ای مشخص هموار کنید

Lean Enterprise Institute، هیجونکا را هموارسازی نوع و مقدار تولید در دوره‌ای ثابت تعریف می‌کند. تولید تمام A در دوشنبه و تمام B در سه‌شنبه، حتی با میانگین تقاضای متعادل، ممکن است نیاز بالادست را موج‌دار کند.

توالی تکرارشونده این نیاز را یکنواخت‌تر پخش می‌کند. اجرای آن به موجودی تأمین مجدد، تعویض‌های شدنی و الگوی تقاضای مناسب بستگی دارد. سفارش‌های مشتری همچنان ممکن است نامنظم برسند.

این راهنما الگو را می‌سازد. SMED کاهش زمان تعویض را بررسی می‌کند و زمان‌بندی تولید به محدودیت‌های گسترده‌تر می‌پردازد.

تقاضا را به ظرف‌های قابل مدیریت تبدیل کنید

بازه فرضی برنامه: چهار ساعت کاری، با تقاضای ۱۲۰ واحد A، ۶۰ واحد B و ۶۰ واحد C. هر ظرف ۲۰ واحد دارد. در نتیجه به شش ظرف A، سه ظرف B و سه ظرف C نیاز داریم.

سه بار تکرار AABC دقیقاً همین ۱۲ ظرف را می‌دهد. هر چرخه چهارخانه‌ای، ۸۰ واحد را با نسبت لازم ۲:۱:۱ آزاد می‌کند. این توالی فقط مثال است، نه بهترین ترتیب برای هر ماشین.

دوازده خانه ۲۰ دقیقه‌ای، توالی A A B C را سه بار تکرار می‌کنند؛ در چهار ساعت شش ظرف A، سه ظرف B و سه ظرف C تولید می‌شود.
بازه فرضی ۲۴۰ دقیقه‌ای. هر ظرف ۲۰ واحد دارد.
محصولواحد در بازهواحد در ظرفتعداد ظرف
A120206
B60203
C60203
جمع2402012

زمان هر آزادسازی را با دقیقه‌های موجود تطبیق دهید

در این مثال، عملیات هر ظرف ۱۵ دقیقه زمان می‌خواهد. حداکثر پنج دقیقه دیگر در هر خانه برای تعویض و جابه‌جایی کنار بگذارید. دوازده خانه ضرب در ۲۰ دقیقه، ۲۴۰ دقیقه می‌شود. بودجه دقیقاً پر است و حاشیه بازیابی تخصیص‌نیافته‌ای باقی نمی‌ماند.

فرض پنج دقیقه عمداً ساده و محافظه‌کارانه است و حتی خانه‌های A به A را هم شامل می‌شود. برنامه واقعی باید زمان تعویض وابسته به توالی را اندازه بگیرد و نظافت، نگهداری و وقفه‌ها را صریح حساب کند. اگر تعویض B به C واقعاً ۱۸ دقیقه طول بکشد، این الگو اجراشدنی نیست.

Pitch در اینجا زمان اختصاص‌یافته به آزادسازی یک ظرف است و با زمان چرخه یک واحد فرق دارد. راهنمای تاکت و زمان چرخه این زمان‌ها را توضیح می‌دهد.

جعبه هیجونکا باید آزادسازی را کنترل کند

جعبه هیجونکا، علامت‌های آزادسازی را بر اساس زمان و محصول پخش می‌کند. فیزیکی یا دیجیتال‌بودن آن فرقی ندارد؛ برای خانه ازدست‌رفته، سفارش فوری و مجوز استفاده‌نشده به قاعده نیاز دارد.

لغو علامت مصرف نباید فقط برای پرکردن یک خانه خالی، به تولید ناخواسته تبدیل شود. برنامه را به سیاست کششی انتخاب‌شده و حلقه کانبان وصل کنید.

  1. خانواده برنامه‌ریزی را انتخاب کنید

    محصولاتی را گروه کنید که فرایند مشترک قابل اجرا دارند. بازه تقاضا و سیاست موجودی را بنویسید.

  2. ظرف‌ها و توالی را حساب کنید

    واحدهای لازم را به آزادسازی‌ها تبدیل کنید و مجموع توالی پیشنهادی را با نیاز هر محصول تطبیق دهید.

  3. ظرفیت و تأمین مجدد را اثبات کنید

    زمان واقعی عملیات، تعویض وابسته به توالی، مواد، افراد و زمان رسیدن موجودی جایگزین قابل استفاده را آزمایش کنید.

  4. استثنا و بازبینی را تعریف کنید

    واکنش به خانه ازدست‌رفته، مجوز تغییر ترتیب و محرک بازبینی الگوی تقاضا را مشخص کنید.

محدودیت تنوع زیاد و تولید سفارشی را پنهان نکنید

کارهای کم‌تکرار، موجودی گران، ترکیب محصول پیش‌بینی‌ناپذیر یا تعویض‌های بسیار طولانی ممکن است الگوی ثابت ظرف کوچک را نامناسب کنند. هموارسازی در سطح خانواده محصول یا قاعده آزادسازی دیگری شاید بهتر به مشتری خدمت کند.

فاصله بین تولیدهای یک محصول، بر موجودی لازم برای تأمین مجدد هم اثر دارد. بچ کوچک‌تر می‌تواند این فاصله را کم کند، اما تعویض مکرر ظرفیت می‌گیرد. هر دو پیامد را آزمایش کنید؛ بیشتر عوض‌کردن همیشه به معنی تولید ناب‌تر نیست.

کسری موجودی، سن موجودی، کار تعویض و تحویل واقعی مشتری را کنار هم ببینید. نظم برنامه به‌تنهایی نتیجه نهایی نیست.

با تغییر ترکیب تقاضا، الگو را بازبینی کنید

اگر تقاضا به A = 60، B = 120 و C = 60 برسد، الگوی قدیمی AABC بیش از نیاز A و کمتر از نیاز B تولید می‌کند. فرض‌های اولیه را نگه دارید تا تیم ببیند چرا الگو دیگر مناسب نیست.

سوابق استثناها را برای بهترکردن الگوی بعدی به کار ببرید. تغییر واقعی ترکیب تقاضا را از یک اختلال موردی جدا کنید و هنگام بازبرنامه‌ریزی، برنامه کوتاه‌مدت قابل اجرا را حفظ کنید.

چک‌لیست عملی

  • خانواده محصول و بازه برنامه را بنویسید.
  • بررسی کنید تقاضا، موجودی تأمین مجدد را توجیه می‌کند یا نه.
  • واحدها را به ظرف‌هایی با اندازه مشخص تبدیل کنید.
  • مجموع توالی را برای هر محصول تطبیق دهید.
  • زمان اندازه‌گیری‌شده عملیات و تعویض را حساب کنید.
  • وقفه و تأخیر تأمین مجدد را لحاظ کنید.
  • قاعده خانه ازدست‌رفته و سفارش فوری را تعیین کنید.
  • خدمت به مشتری، موجودی و کار تعویض را با هم بررسی کنید.

پرسش‌های متداول

پرسش‌های متداول

منابع و مطالعهٔ بیشتر

منابع معتبر استفاده‌شده برای پژوهش و بررسی این راهنما.