نمونه‌برداری پذیرشی: نمونهٔ بدون عیب چه چیزی را نشان می‌دهد؟

پیش از انتخاب نمونه، محموله و قاعده را تعریف کنید

مرز محموله، اندازهٔ نمونه n، عدد پذیرش c و تعریف واحد معیوب را بنویسید. در اینجا c = 0 یعنی فقط نمونه‌ای پذیرفته می‌شود که هیچ واحد معیوبی نداشته باشد. شمارش چند عیب روی یک قطعه با شمارش قطعه‌های معیوب فرق دارد.

انتخاب تصادفی باید کل محمولهٔ تعریف‌شده را پوشش دهد. برداشتن جعبه‌های دم‌دست ممکن است یک بازهٔ بد تولید را جا بیندازد. روش بازرسی و محدودیت تشخیص را ثبت کنید. محاسبه، عیبی را که ابزار نمی‌بیند جبران نمی‌کند. راهنمای Gage R&R به بررسی جداگانهٔ سیستم اندازه‌گیری می‌پردازد.

دو طرح با عدد پذیرش صفر را مقایسه کنید

در مدل دوجمله‌ای با واحدهای مستقل، احتمال ثابت عیب p و تشخیص درست، احتمال پذیرش در c = 0 برابر (1 - p)^n است. این مدل می‌تواند برداشت تصادفی از محموله‌ای بسیار بزرگ‌تر از نمونه را تقریب بزند. دربارهٔ تکرار نمونه‌برداری حرف می‌زند، نه احتمال بی‌نقص‌بودن همین محمولهٔ پذیرفته‌شده.

طرح‌های ساختگی ۵۰ یا ۱۵۰ قطعه را بررسی می‌کنند؛ هیچ‌کدام توصیهٔ اجرایی نیستند. اگر سهم واقعی قطعات معیوب ۱٪ باشد، احتمال پذیرش ۶۰٫۵۰٪ و ۲۲٫۱۵٪ است. نمونهٔ بزرگ‌تر محموله‌های بد بیشتری را رد می‌کند، اما در سطح مرجع خوب هم رد بیشتری دارد.

هر دو ریسک را روشن کنید

در کیفیت خوبِ مرجع، ریسک تولیدکننده احتمال رد محموله است. در کیفیت بدِ مرجع، ریسک مصرف‌کننده احتمال پذیرش است. منحنی مشخصهٔ عملکرد، پذیرش را برای سهم‌های مختلف عیب نشان می‌دهد. سطح‌های مرجع و ریسک‌ها را پیش از انتخاب طرح توافق کنید.

برای مرجع ۱٪، دو طرح بالا طبق مدل به‌ترتیب ۳۹٫۵۰٪ و ۷۷٫۸۵٪ محموله‌ها را رد می‌کنند. سخت‌گیری هزینهٔ عملیاتی دارد. AQL یا سطح کیفیت پذیرش، مرجع یک نظام نمونه‌برداری است؛ مجوز ارسال عیب شناخته‌شده یا گواه کیفیت همین محموله نیست. الزام مشتری و مقررات مربوط ملاک است. تصمیم حساس به ایمنی به طرح مصوب فرد صلاحیت‌دار نیاز دارد.

برای محمولهٔ محدود، خطای تقریب را بسنجید

فرض کنید محمولهٔ آموزشی ۱۰۰ واحد دارد و دقیقاً دو واحد معیوب است. ده واحد تصادفی و بدون جایگذاری انتخاب می‌شود. احتمال ندیدن عیب برابر C(98,10) / C(100,10) یا ۸۰٫۹۱٪ است. تقریب دوجمله‌ای 0.98^10 برابر ۸۱٫۷۱٪ می‌دهد. مدل برداشت متفاوت است.

وجود دقیقاً دو معیوب فقط فرض مثال است؛ بازرس معمولاً تعداد واقعی را نمی‌داند. برای جامعهٔ محدود مشخص با برداشت بدون جایگذاری، مدل فوق‌هندسی مناسب است. درصد دلخواهی از حجم محموله جای طرح پذیرش را نمی‌گیرد.

نتیجه و سرنوشت محموله را ثبت کنید

شناسهٔ محموله، نسخهٔ طرح، روش انتخاب، شناسهٔ واحدهای بررسی‌شده، یافته‌ها، بازرس و تصمیم را نگه دارید. پذیرش با اختیار آزادسازی فرق دارد؛ شاید گواه، آزمون یا محدودیت دیگری باز باشد. رد نمونه باید واکنش توافق‌شده را فعال کند، نه نمونه‌گیری مجدد تا بالاخره قبول شود.

فایل JSON احتمال‌های مثال و فرم خالی تصمیم را دارد. طرح مصوب خود را وارد کنید؛ اندازهٔ نمونهٔ آموزشی را به الزام خرید تبدیل نکنید. علت و هزینهٔ رد را از بازده عبور اول جدا بسنجید.

1. طرح را توافق کنید

   محموله، تعریف عیب، مرجع ریسک، مدل و اختیار تصمیم را تعیین کنید.

2. انتخاب و بازرسی کنید

   روش تصادفی را رعایت کنید و شناسه‌ها و یافته‌های اصلی را نگه دارید.

3. قاعدهٔ ثابت را اعمال کنید

   پذیرش، رد یا نگهداشت را بدون تغییر پنهانی قاعده پس از دیدن نتیجه ثبت کنید.

4. بررسی و بازنگری کنید

   واکنش مصوب را انجام دهید و پیش از تغییر طرح آینده، شواهد تأمین‌کننده یا فرایند را بررسی کنید.

پذیرش محموله را از یادگیری فرایند جدا کنید

تصمیم محموله دربارهٔ یک جمعیت مشخص است. نمودار کنترل فرایند را در زمان دنبال می‌کند و قابلیت فرایند دادهٔ مناسب را با حدود مشخصات مقایسه می‌کند. جای هم را نمی‌گیرند.

ویدیوی تکمیلی نمودار کنترل را توضیح می‌دهد، نه محاسبهٔ طرح پذیرش. برای بررسی شواهد تکراری و زمان شروع تحقیق فرایند از آن استفاده کنید. Vrolen در پایلوت خصوصی است؛ ارتباط عملی، نگه‌داشتن تصمیم، فرض‌هایش و آموختهٔ بعدی کنار هم است.