Aboshبرنامه‌ریز با برنامهریزی نیازمندی مواد یا MRP، نیاز قطعات را بر حسب زمان از برنامهٔ تولید، تأمین قابل استفاده و زمان‌های تأمین محاسبه میکند. MRP تقاضامحور یا DDMRP، بافرهای منتخبِ جداسازی و قواعد تأمین مجدد بر پایهٔ موقعیت جریان خالص را به کار میگیرد. برنامه‌ریز همچنان به دادهٔ معتبر اقلام، تاریخ‌های تأمین و بررسی اجرا نیاز دارد. هیچ‌یک به‌تنهایی تعهد ناممکنِ تولید یا تحویل را ممکن نمی‌کند.
موجودی فیزیکی را از سیگنال تأمین مجدد جدا نگه دارید.
محاسبهٔ منتشرشدهٔ بافر را بفهمید، بدون آنکه آن را مقدار بهینه بدانید.
بررسی کنید کدام روش و نسخهٔ نرم‌افزار، قواعد را تعیین میکند.
پیش از مقایسهٔ نام‌ها، کار برنامهریزی را مقایسه کنید
راهنمای قبلی MRP با 50 استند نمایش شروع می‌شود که هرکدام دو براکت می‌خواهند. پس از حساب کردن 20 براکتِ قابل استفاده و 30 براکت که به‌موقع می‌رسند، برنامه‌ریز هنوز باید 50 براکت تأمین کند. این محاسبه به فهرست مواد، تأمین در دسترس و تاریخ نیاز بستگی دارد. برای دیدن محدودهٔ کامل، مثال MRP و MPS را بخوانید.
در DDMRP، تیم انتخاب میکند بافرهای موجودی در کدام نقاط، بخش‌های مسیر تأمین را از یکدیگر جدا کنند. اندازهٔ بافرها را تعیین و تعدیل میکند و سپس با جریان خالصِ تعریف‌شده و هشدارهای اجرا، تأمین مجدد را مدیریت میکند. مؤسسهٔ Demand Driven Institute این را روشی برای برنامهریزی و اجرا معرفی میکند؛ انتخاب روش، نیاز به تنظیم مدل را برطرف نمی‌کند.
برنامه‌ریز باید پیش از مقایسه، هر دو سیاست را مشخص کند. نام جدید، هدف موجودیِ متفاوت یا صفحهٔ بدون تغییر در سامانهٔ ERP ثابت نمی‌کند کدام سیاست برای یک خانوادهٔ واقعی محصول بهتر کار میکند.
| پرسش برنامهریزی | MRP متعارف | DDMRP |
|---|---|---|
| محاسبه از چه چیزی شروع می‌شود؟ | نیازهای تولید و قطعات بر حسب زمان | نقاط بافردارِ مشخص و قواعد تأمین مجدد آن‌ها |
| کدام تأمین در محاسبه می‌آید؟ | موجودی قابل استفاده و تأمینِ دارای تاریخ در برابر نیازها | موجودی، تأمین بازِ واجد شرایط و تقاضای واجد شرایط در جریان خالص |
| زمان تأمین در کجا اثر دارد؟ | تاریخ‌ها و جابه‌جایی زمانی در طول ساختار برنامهریزی | محل بافر و بخش بدون پوششِ مسیر |
| چه چیزهایی همچنان باید بررسی شوند؟ | مواد، ظرفیت، تاریخ‌ها و اجرا | مواد، ظرفیت، تاریخ‌ها، فرض‌های بافر و اجرا |
پیش از محاسبهٔ ناحیه‌ها، محل بافر را انتخاب کنید
تیم برنامهریزی، نقاط جداسازی را از روی ساختار واقعی محصول و شرایط تأمین انتخاب میکند. مستندات نسخهٔ 25R1 شرکت IFS، قطعات مشترک، تغییرپذیری تقاضا و تأمین، حداقل مقدارها و زمان تأمینِ بدون پوشش را از ورودیهای تنظیم می‌داند. قرار دادن بافر برای تک‌تک اقلام، قاعدهٔ خودکار طراحی نیست.
نقطهٔ جداسازی سفارش مشتری مشخص میکند کار از کجا به سفارش یک مشتری معین گره می‌خورد. بافر موجودیِ DDMRP به پرسشی دربارهٔ طراحی تأمین مجدد پاسخ می‌دهد. یادداشت قبلی ابوش دربارهٔ تولید برای موجودی و تولید به سفارش، مرز سفارش مشتری را توضیح می‌دهد. این دو اصطلاح را مترادف نگیرید و کل آن مقایسه را اینجا تکرار نکنید.
قابل استفاده بودن موجودی را هم بررسی کنید. قطعاتی که به دلیل کیفیت توقیف شده‌اند، صرفاً با دیده شدن مقدارشان در صفحهٔ برنامهریزی، قابل ارسال نمی‌شوند. قاعدهٔ قابل استفاده بودن و مسئول آن را ثبت کنید.
مثال منتشرشدهٔ بافر را دوباره محاسبه کنید
IFS مثالی با مصرف روزانهٔ متوسط 20، زمان تأمینِ بدون پوشش 14 روز، ضریب‌های زمان تأمینِ سبز و قرمز 50%، حداقل مقدار سفارش 200، چرخهٔ سفارش هفت‌روزه و ضریب تغییرپذیری 25% منتشر کرده است. این‌ها ورودیهای آموزشیِ همان منبع‌اند و اندازه‌گیری‌های Vrolen یا تنظیمات پیشنهادی برای قطعات شما نیستند.
ناحیهٔ زرد را از 20 × 14 = 280 محاسبه کنید. گزینه‌های اندازهٔ ناحیهٔ سبز عبارت‌اند از 140 بر پایهٔ مصرف و زمان تأمین، 140 بر پایهٔ چرخهٔ سفارش هفت‌روزه و 200 بر پایهٔ حداقل مقدار. IFS بزرگ‌ترین مقدار، یعنی 200، را انتخاب میکند. پایهٔ قرمز 140 و افزودهٔ ایمنی آن 35 است؛ پس اندازهٔ ناحیهٔ قرمز 175 می‌شود.
بنابراین سطح‌های تجمعی در بالای قرمز به 175، در بالای زرد به 455 و در بالای سبز به 655 می‌رسند. اندازهٔ هر ناحیه را از حد بالای تجمعیِ آن جدا نگه دارید. این سطح‌ها به‌تنهایی نمی‌گویند برنامه‌ریز امروز چند واحد سفارش دهد.
| ورودی منتشرشده یا مقدار محاسبه‌شده | مقدار | معنا |
|---|---|---|
| مصرف روزانهٔ متوسط | 20 در روز | ورودی مثال IFS |
| زمان تأمینِ بدون پوشش | 14 روز | ورودی؛ تقویم و مبنای مصرف باید سازگار باشند |
| ناحیهٔ قرمز | 175 | پایهٔ 140 به‌اضافهٔ افزودهٔ ایمنی 35 |
| ناحیهٔ زرد | 280 | مصرف ضرب در زمان تأمینِ بدون پوشش |
| ناحیهٔ سبز | 200 | بزرگ‌ترینِ سه مقدارِ بیانشده |
| حد بالای زرد / حد بالای سبز | 455 / 655 | سطح‌های تجمعیِ حاصل از اندازهٔ ناحیه‌ها |
جریان خالص و موجودی فیزیکی را جدا بخوانید
برنامه‌ریز، جریان خالص را از موجودی در دست به‌اضافهٔ تأمین بازِ واجد شرایط، منهای تقاضای واجد شرایط محاسبه میکند. روش انتخابشده تعیین میکند کدام تقاضای عقب‌افتاده، جاری و آینده واجد شرایط است. IFS 25R1، تقاضای سررسیدِ امروز، تقاضای عقب‌افتاده و جهش‌های واجد شرایطِ سفارش را جدا میکند؛ پیش از بررسی این قواعد، هر سفارش آینده را از محاسبه کم نکنید.
موجودی فیزیکی می‌گوید اکنون چه چیزی حاضر است. تأمین باز همچنان به تاریخ و وضعیت نیاز دارد. پیشنهاد تأمین مجدد ثابت نمی‌کند محموله به‌موقع می‌رسد، تأیید آزادسازی میگیرد یا با ظرفیت در دسترس سازگار است. برنامه و سابقهٔ اجرای آن را به هم متصل نگه دارید.
تقاضامحور بودن به این معنی نیست که تیم باید همهٔ پیش‌بینی‌ها را نادیده بگیرد. IFS، تعدیل بافر بر پایهٔ پیشبینی را یکی از گزینه‌ها می‌داند. مشخص کنید پیشبینی، تنظیم بافر را تغییر می‌دهد یا وارد محاسبهٔ تقاضای واجد شرایط می‌شود؛ این‌ها دو کاربرد متفاوت اطلاعات‌اند.
قواعد واجد شرایط بودن، تاریخ و جهش سفارش را از روش انتخابشده بگیرید. با نبود ورودی‌ها، نتیجه نامعلوم می‌ماند.
نسخهٔ پشت فهرست اجزا را مشخص کنید
شرح عمومیِ Demand Driven Institute، سازگارسازی تاکتیکی را جزء ششم معرفی میکند. مستندات بررسی‌شدهٔ IFS 25R1 و SAP IBP، دسته‌بندی پنج‌جزئی دارند. به‌جای معرفی هرکدام به‌عنوان فهرستی همیشگی و عمومی، منبع و نسخهٔ نرم‌افزار را نام ببرید.
SAP IBP قابلیت تأمین مجددِ تقاضامحور دارد و محلگذاری، تعیین اندازه، تعدیل، برنامهریزی و اجرای بافر را مستند کرده است. مستندات مربوط به نسخهٔ واقعی محصول و تنظیمات مورد استفادهٔ خود را بررسی کنید. این مقاله، مراحل راه‌اندازی SAP را ارائه نمی‌کند و مشخص نمی‌کند مجوز شما شامل کدام قابلیت‌هاست.
برای پرسش‌های معمولِ پوشش موجودی و نقطهٔ سفارش مجدد، از راهنمای ذخیرهٔ اطمینان استفاده کنید. کانبانِ یک قطعه و سقف کار در جریانِ کل خط در روش CONWIP نیز مجوزهای متفاوتی را کنترل میکنند. برابری تعداد کارت‌ها با سطح موجودی DDMRP، مقایسهٔ کافی نیست.
سیاست کامل و مشخص را روی همان کار عملیاتی بیازمایید
برنامه‌ریز، خدمت‌رسانی، کمبودها، موجودی قابل استفاده و عملکرد واقعی تأمین را برای خانوادهٔ محصول و دورهٔ مشخص مقایسه میکند. موجودی آغازین، قواعد سفارش، ظرفیت، توقیف‌ها و اختلال‌ها را نگه دارید. مقایسهٔ مدل‌ها به مبنای اعتبارسنجی‌شده نیاز دارد؛ بهبود بعدی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند DDMRP علت آن بوده است.
- مسیر و خانوادهٔ محصول را مشخص کنید
ساختار تأمین، میزان انتظار قابل‌قبول مشتری، موجودی قابل استفاده و منابع محدودکننده را ثبت کنید.
- هر دو سیاست را بنویسید
ورودی‌ها و تاریخ‌های MRP را از قواعد بافر، واجد شرایط بودن و اجرای DDMRP جدا نگه دارید.
- سوابق منبع را بررسی کنید
موجودی، تأمین باز، تقاضا، تقویم‌ها، واحدها و توقیف‌های کیفی را تطبیق دهید.
- پیامدها را مقایسه کنید
تحویل، کمبودها، موجودی و استثناها را در شرایط قابل مقایسه بررسی کنید.
- تنظیمات و نتیجه را نگه دارید
ثبت کنید چه کسی تغییر بعدی را تأیید کرده و چه شواهدی مبنای حفظ آن خواهد بود.
مثالی از موقعیت موجودی در یادداشت ابوش
پیش از تفسیر یک مقدار برنامهریزی، موجودی فیزیکی را با تأمین مجددِ باز و تعهدهای موجود مقایسه کنید.
یادداشت موقعیت موجودی را بخوانید
به زبان انگلیسی در وبلاگ شخصی ابوش، بنیان‌گذار Vrolen. این مطلب آموزشیِ مرتبط، شاهد مستقلی بر بهبود عملکرد با DDMRP نیست.
چک‌لیست عملی
- خانوادهٔ محصول و مرز تصمیم را مشخص کنید.
- روش حاکم و نسخهٔ محصول را ثبت کنید.
- نقاط جداسازی را انتخاب کنید و دلیل انتخاب را بنویسید.
- اندازهٔ ناحیه‌ها را از حدهای بالای تجمعی جدا نگه دارید.
- واجد شرایط بودن موجودی و تأمین باز را تعریف کنید.
- قواعد تقاضای واجد شرایط و جهش سفارش را بنویسید.
- ورودیهای ناموجود، توقیف‌ها و رسیدهای عقب‌افتاده را آشکار نگه دارید.
- پیش از حفظ یک تنظیم، خدمت‌رسانی و موجودی واقعی را مقایسه کنید.
پرسش‌های متداول
پرسش‌های متداول
منابع و مطالعهٔ بیشتر
منابع معتبر استفاده‌شده برای پژوهش و بررسی این راهنما.