OEE اتلاف داخل زمان برنامهریزیشده تولید را میسنجد. بهرهبرداری زمانی در این مقاله سهم زمان تقویمی است که برای تولید برنامه‌ریزی شده. TEEP حاصلضرب این دو و نسبت زمان کاملاً مولد به کل زمان تقویمی است. خطی با دو شیفت ۸ ساعته و OEE برابر ۷۵ درصد، بهرهبرداری حدود ۶۶٫۷ درصد و TEEP برابر ۵۰ درصد دارد. پایین‌بودن TEEP به‌تنهایی مشکل نیست؛ باید تقاضا به ظرفیت خالی نیاز داشته باشد.
مثال یک روز با هر سه شاخص
جدول شاخص و سؤال مدیریتی مربوط
خطر افزایش بهرهبرداری فقط برای بهترشدن عدد
سه شاخص با سه محدوده زمان
تفاوت اصلی مخرج کسر است. OEE فقط زمان برنامهریزیشده تولید را می‌بیند. بهرهبرداری این زمان را با کل زمان تقویمی مقایسه می‌کند. TEEP، یعنی عملکرد مؤثر کل تجهیزات، خروجی سالم در نرخ ایدهآل را نسبت به تمام ساعت‌های تقویم میسنجد.
تعریف بهرهبرداری بین شرکت‌ها فرق می‌کند. اینجا تعریف ما زمان برنامهریزیشده تولید تقسیم بر زمان تقویمی است؛ آن را کنار عدد بنویسید.
- OEE: اتلاف داخل زمان برنامهریزیشده تولید.
- بهرهبرداری زمانی: سهم زمان تقویمی که برای تولید برنامه‌ریزی شده.
- TEEP: زمان کاملاً مولد تقسیم بر زمان تقویمی؛ برابر حاصلضرب OEE و بهرهبرداری.
U بهرهبرداری، یعنی سهم زمان برنامه تولید از کل زمان تقویمی است. OEE اتلاف داخل برنامه را میسنجد و TEEP تولید مؤثر را نسبت به کل زمان تقویمی نشان میدهد. برای ضرب، از نسبت‌ها با واحد سازگار استفاده کنید.
مثال یک روز
یک روز ۱۴۴۰ دقیقه زمان تقویمی دارد. خط برای دو شیفت ۸ ساعته، یعنی ۹۶۰ دقیقه، برنامه‌ریزی شده است. OEE داخل آن شیفت‌ها ۷۵ درصد است؛ معادل ۷۲۰ دقیقه کاملاً مولد.
بهرهبرداری از نسبت ۹۶۰ به ۱۴۴۰ حدود ۶۶٫۷ درصد میشود. TEEP از نسبت ۷۲۰ به ۱۴۴۰ دقیقاً ۵۰ درصد است. ضرب ۷۵ درصد در عدد گرد‌شده ۶۶٫۷ درصد تقریباً ۵۰ درصد میدهد؛ برای محاسبه دقیق از کسر گردنشده استفاده کنید.
هر شاخص پاسخ کدام سؤال است؟
در Vrolen شاخص را به تصمیمی که پشتیبانی می‌کند وصل می‌کنیم. جدول، سؤال هر شاخص و یک سؤال بی‌پاسخ با این اعداد را نشان میدهد.
| سؤال | شاخص |
|---|---|
| چرا تولید برنامهریزیشده زمان یا خروجی از دست داد؟ | OEE |
| چه سهمی از زمان تجهیز را برای تولید برنامه‌ریزی کرده‌ایم؟ | بهرهبرداری زمانی |
| ظرفیت کاملاً مولد نظری در تمام زمان تقویمی چقدر است؟ | TEEP |
| آیا بازیابی ظرفیت، خروجی تحویلی مشتری را زیاد می‌کند؟ | هیچ‌کدام به‌تنهایی؛ محدودیت سیستم را بررسی کنید. |
TEEP پایین به‌تنهایی نشانه بدی نیست
اگر تقاضا فقط یک شیفت می‌خواهد، زمان تقویمی خالی الزاماً اتلاف نیست. تولید بیشتر برای بالابردن بهرهبرداری می‌تواند موجودی بدون مشتری بسازد. TEEP به بررسی سرمایه‌گذاری کمک می‌کند: قبل از خرید خط دوم، ظرفیت استفاده‌نشده خط فعلی و محدودیت عملی استفاده از آن را بررسی کنید.
برای اتلاف داخل برنامه از OEE و برای اهمیت بازیابی آن از محدودیت کل جریان کمک بگیرید. نظریه محدودیت‌ها و تحلیل گلوگاه روش بررسی را توضیح می‌دهند.
- تقاضا
مشتری چه مقدار خروجی سالم لازم دارد؟
- ظرفیت
محدودیت در زمان برنامهریزیشده چقدر تولید می‌کند؟
- اتلاف
کدام زیان OEE فاصله بین این دو را ایجاد می‌کند؟
- زمان تقویمی
بعد بررسی کنید افزودن زمان تولید ارزش هزینه‌اش را دارد یا نه.
چه زمانی این اعداد گمراه می‌کنند؟
تغییر تعریف زمان برنامهریزیشده می‌تواند OEE را ظاهراً بهتر کند. مشغول نگه‌داشتن ماشین برای ساخت موجودی، بهرهبرداری را بالا می‌برد. هدف‌گذاشتن TEEP برای منبعی بدون تقاضا هم تصمیم بد می‌سازد.
کنار هر سه، خروجی محدودیت، زمان عبور و تحویل به‌موقع را ببینید. مقاله شاخص‌های تعالی عملیاتی روش پیوند این شاخص‌ها را توضیح میدهد.
چک‌لیست عملی
- تعریف بهرهبرداری زمانی را بنویسید.
- OEE را فقط داخل زمان تولید برنامهریزیشده حساب کنید.
- TEEP را با کل زمان تقویمی همان بازه بسنجید.
- قبل از اتلاف نامیدن زمان خالی، تقاضا را بررسی کنید.
- از TEEP برای تصمیم ظرفیت کمک بگیرید، نه هدف اجباری تعداد شیفت.
- قبل از انتخاب زیان برای بازیابی، محدودیت را پیدا کنید.
- خروجی و تحویل را کنار این سه شاخص گزارش کنید.
- کارخانه‌هایی با تعریف زمان برنامهریزیشده متفاوت را مستقیم مقایسه نکنید.
پرسش‌های متداول
پرسش‌های متداول
منابع و مطالعهٔ بیشتر
منابع معتبر استفاده‌شده برای پژوهش و بررسی این راهنما.